AAA
English (United Kingdom)GreekFrench (Fr)Italian - ItalyEspañol(Spanish Formal International)Čeština (Česká republika)Hungarian (formal)

Φόρμα Login

Σήματα συγχρηματοδότησης

Το σχέδιο αυτό χρηµατοδοτήθηκε µε την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η παρούσα δηµοσίευση (ανακοίνωση) δεσµεύει µόνο τον συντάκη της και η Επιτροπή δεν ευθύνεται για τυχόν χρήση των πληροφοριών που περιέχονται σε αυτήν.

Supported by the DI-XL project related with the dissemination and exploitation of LLP results through libraries

Ελληνιστική Κοινή PDF Εκτύπωση E-mail

Ελληνιστική Κοινή

  • Μετά τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου (χοντρικά 336-323 π.Χ.) η ελληνική γλώσσα υφίσταται πολύ σημαντικές αλλαγές
  • Τα Ελληνικά έγιναν η καθιερωμένη γλώσσα για το εμπόριο και την κυβέρνηση που συνυπάρχει μαζί με πολλές τοπικές γλώσσες.
  • Τα ελληνικά υιοθετήθηκαν σαν δεύτερη γλώσσα από τον ντόπιο πληθυσμό της Μέσης Ανατολής
  • Γένεση της Ελληνιστικής Κοινής = ανάπτυξη της σύνθεσης μεταξύ της Αττικής και της Ιωνικής Διαλέκτου.development of the Attic-Ionic synthesis.
  • Οι ιστορίες του Πολύβιου, οι διάλογοι του Επίκτητου και η Χριστιανική Καινή Διαθήκη χρονολογούνται από αυτήν την περίοδο και είναι καλά δείγματα της Κοινής.

 

Αττικισμός και Καθαρολογία

  • Κατά την διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου ορισμένοι καυθαρολόγοι αντέδρασαν έντονα ενατίον της Κοινής
  • Ο Αττικισμός θεώρησε ότι η κλασική αττική διάλεκτος είναι η μόνη δεκτή γλώσσα για την συγγραφή της πεζογραφίας
  • Ο Αττικισμός συνέχισε να επηρεάζει την ελληνική γραφή μέχρι την σύγχρονη εποχή.

 

Βυζαντινή Περίοδος

Ο Αττικισμός κυριάρχησε την λογοτεχνική παραγωγή ολόκληρης της Βυζαντινής εποχής από την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης το 330 μέχρι το 1453 όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Τούρκους.

Η ανάπτυξη της καθημερινής ομιλίας κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανοικοδομηθεί καθώς η καθημερινή ομιλία θεωρήθηκε ακατάλληλη για λογοτεχνική παραγωγή.

Καθώς η Ελλάδα μπήκε σε μια παρατεταμένη περίοδο δουλείας από τους Τούρκους η οποία διήρκεσε 400 χρόνια, η λογοτεχνική παραγωγή μειώθηκε δραστικά εξαιτίας των απαιτήσεων του αττικισμού.

Η Κρήτη κατάφερε να αντισταθεί στον έλεγχο των Τούρκων μέχρι το 1669. Η ποίηση που δημιουργήθηκε εκεί στην τοπική διάλεκτο στο τέλος αυτής της περιόδου συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της σύγχρονης δημοτικής λογοτεχνίας όπως έγινε και με τα δημοτικά τραγούδια που δημιουργήθηκαν στην κυρίως χώρα.

 

Ανεξαρτησία και Γλωσσικό Ζήτημα

  • Όταν η Ελλάδα επανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1830, ένα καινούριο βασίλειο δημιουργήθηκε με κέντρο την Αθήνα και την Πελοπόννησο.
  • Οι διάλεκτοι που ομιλούνται σε αυτές τις περιοχές έγιναν η βάση για την καθομιλουμένη γλώσσα της σημερινής Ελληνικής κοινωνίας.
  • Αυτή η καθιερωμένη μορφή δεν προήλθε παρ’ όλα αυτά απευθείας από τα δημοτικά τραγούδια και την δημοτική ποίηση. Μια καθαροποιημένη μορφή της ελληνικής γλώσσας επινοήθηκε η οποία ονομάστηκε καθαρεύουσα.
  • Ακόμα και σήμερα το γλωσσικό ζήτημα ακόμα θέτει προβλήματα, παρ’ όλα αυτά η συνεχιζόμενη ανάπτυξη των εκπαιδευτικών οργανισμών και της ηλεκτρονικής και έντυπης δημοσιογραφίας άρχισαν να επηρεάζουν μια λύση. Η απόσταση μεταξύ της δημοτικής και της καθαρεύουσας μικραίνει καθώς αναπτύσσεται ένας τρόπος ομιλίας ο οποίος συνδυάζει και τις δύο.

 

Νέα Ελληνικά

  • Τα Νέα Ελληνικά έχουν τις ρίζες τους στην Ελληνιστική Κοινή
  • Ενώ συνηθίζεται ο διαχωρισμός των μετά-κλασικών και μετά-ελληνιστικών ελληνικών στην Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο (300 μ.Χ. έως 1000 μ.Χ.) και στην Ύστερη Βυζαντινή/ Μεσαιωνική Περίοδο (1000 έως 1600 μ.Χ.), με την (πραγματικά) νεότερη περίοδο να ξεκινάει μετά το 1600, στην ουσία η καθομιλουμένη ελληνική του 12ου αιώνα μοιάζει αρκετά σύγχρονη σε πολλές παραμέτρους.


Καθαρεύουσα εναντίον Δημοτικής

  • Η σημαντική θέση που η Κλασική Ελλάδα είχε πολιτισμικά σε όλην την Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, κομμάτια της Μέσης Ανατολής και ακόμα κομμάτια της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης κατά την διάρκεια της μετά-κλασικής περιόδου και του Μεσαίωνα σήμαινε ότι οι ομιλούντες την ελληνική έπιβαρύνθηκαν με μια συνεχή υπόμνηση της γλώσσας και των γλωσσολογικών «μνημείων» των προγόνων τους.
  • Έτσι τα κλασικά ελληνικά σχημάτισαν τον καθοδηγητικό κανόνα με βάση τον οποίο οι ομιλούντες των πρόσφατων σταδίων της ελληνικής γλώσσας συνήθως μετρούνται.
  • Η διάκριση μεταξύ Καθαρεύουσας και Δημοτικής έγινε πολιτικό ζήτημα
  • Καθαρεύουσα(η καθαρή γλώσσα) = η υψηλή μορφή της γλώσσας που συνδέθηκε με επίσημες λειτουργίες (π.χ. κυβέρνηση, εκπαίδευση, θρησκεία)
  • Δημοτική (η γλώσσα του λαού) είναι η γλώσσα που χρησιμοποούν οι άνθρωποι στις καθημερινές ασχολίες τους
  • Αυτήν την στιγμή, με διάφορες κυβερνητικές πράξεις που έλαβαν χώρα το 1976, η δημοτική είναι η επίσημη γλώσσα και η κατάσταση διγλωσσίας έχει επιλυθεί, τουλάχιστον επίσημα.

<Το Ελληνικό Αλφάβητο Δανεικές Λέξεις >

 

Πλατφόρμα E-Learning

e Learning Platform Glossa 1

Questionnaires

Ποιος είναι Online

Έχουμε 139 επισκέπτες συνδεδεμένους

News from Greece

Glossa Poster